| Hij: Dat zou
je niet zeggen.
Zij: Dat is alleen maar om dat u mijn type niet bent.
Hij: Jammer. Ik zou veel van u kunnen houden.
Ze komt van achter de bar en loopt de zaal in. Ze neemt een stoel van
een van de tafels en gaat zitten.
Hij: Wat is je type dan wel?
Zij: Neutraal. Het soort dat je niet doet dromen, het soort waaraan
je je lippen niet verbrandt. Het soort dat geen slechte smaak in je
mond achterlaat na je eerst tot de diepste diepten van je ziel te hebben
geroerd.
Hij: Ik begrijp het.
Zij: Te laat.
Hij: Het is nog geen middernacht.
Zij: De nacht roept me.
Hij: Het is alsof je ogen licht geven…
Zij: Ieder zijn maan.
Hij: Ok, laten we gewoon opnieuw beginnen: Ik heet Peter Dubois en
ik verkoop stofzuigers. Ik ben 30, vrijgezel. Ik hou van kamermuziek,
sport en auto’s. Wil je iets met mij gaan drinken? Waarom lach
je? Is dit niet steriel genoeg?
Zij: Ik kan mij u echt niet voorstellen als stofzuigerverkoper.
Hij: Probeer het gewoon te geloven. Voor één nacht. Ik
zou je zo graag horen zingen in de douche terwijl je mijn rug afschrobt!
“Hurt me baby, hurt me!”
Zij: Ken ik niet
Hij: Ik zal het je leren.
Zij: Doe geen moeite, mijn badkamer is te klein voor twee.
Hij: Je ogen zijn zo groen….
Zij: Dat komt door de whisky.
Hij: Whisky staat je wel.
Zij: Ik ben dol op whisky.
Hij: Ik dacht dat je enkel hield van steriliteit.
Zij: Ook. Maar zonder whisky kan ik niet.
Hij: Drink mij. Misschien kan je dan ook niet meer zonder mij. Misschien
wil je daarna wel nooit meer iets anders!
Zij: Laat maar. Ik ken het type avonturiers zoals u al. Eerst betoveren
ze je met verhalen die je doen huiveren in de middagzon. Ze overladen
je met valse hoop en sleuren je mee in de illusies van hun avonturen.
Ze praten over liefde en passie om dan, plots, te vertrekken. Alleen.
En het enige dat ze je laten om je nachten mee te kruiden is het zout
van je eigen tranen.
Hij: Het spijt me.
Zij: Je hoeft je niet te verontschuldigen. Met hem heb ik de tijd van
mij leven gehad. Ik heb nergens spijt van. Zelfs niet van de tranen.
Vooral niet van de tranen.
Hij kijkt naar de deur waardoor hij naar binnen is gekomen. Hij heeft
hem niet achter zich gesloten. Hij heeft het gevoel alsof die elk moment
kan dichtslaan.
Hij: Regent het hier vaak?
continúa
[1] [2]
[3]
[4]
[5]
[6] [7]
[volver al index]
|
